Wyspa Artura, uważana przez czytelników i krytyków za najpiękniejszą powieść Elsy Morante, ukazała się po raz pierwszy w 1957 roku. Do czeskich czytelników dotarła dopiero ze znacznym opóźnieniem, które jednak ze względu na niewątpliwą ponadczasowość dzieła nie jest wcale szkodliwe. To liryczna opowieść o dzieciństwie i dorastaniu, o swego rodzaju ziemskiej otchłani, którą podkreśla odosobniona przestrzeń wyspy Procida w Zatoce Neapolitańskiej, gdzie główny bohater Arturo przeżywa pierwsze szesnaście lat swojego życia. Najwierniejszym towarzyszem Artura jest samotność, zwłaszcza po śmierci Niepokalanej, która stworzyła dla niego iluzję domu. Matka zmarła przy porodzie, a ojciec, w oczach chłopca istota niemal mityczna i nieosiągalna, wciąż odbywa pełne przygód wyprawy. Z jednego z nich sprowadza na wyspę nową żonę, a do świata Artura wkracza młoda macocha Nunziata... Elsa Morante postanowiła nadać tematowi dorastania od pierwszego wejrzenia niezwykłego chłopca-bohatera, oczytanego dzikusa, który z jednej strony żyje w intymnym związku z naturą, a z drugiej buduje światopogląd w oparciu o bardzo różnorodne woluminy z domowej biblioteki. Jednak przy bliższym przyjrzeniu się niejeden czytelnik „widzi siebie we wspomnieniach”, na co wskazuje motto cytujące dwa wersety Umberto Saby, poety i pisarza, który podobnie jak Elsa Morante potrafił odcisnąć literacką formę traumy przejścia od niewiedzy do wiedzy, którego doświadczy większość naszych ludzi.

„To zdumiewające, jak dobrze jest napisany... fikcyjny świat w całej jego złożoności, szerokokątne spojrzenie na naturę ludzkości.” – Elena Ferrante

Wydanie książki wsparł Włoski Instytut Kultury w Pradze.

Liczba stron 388. Język, czeski. Wiążący, związany. Rok emisji 2022. Wymiary 13,7cm x 20,5cm.